Dag 17
Door: Wim
Blijf op de hoogte en volg Wim
23 Januari 2018 | Frans Guiana, Kourou
DAG 17
Nieuwe ronde, nieuwe kansen. Op tijd op om de bus naar Bobodoulasso te halen. Spullen pakken, ontbijt aan het meer. Brood, confiture en thee of nescafe. Ook is er margarine. Een kilometer of tien naar de stad. Veel mensen op weg naar de markt met trossen bananen, een geitje, uien en dingen waarvan ik niet weet wat het is. Bij het busstation wordt mijn bagage en die van Hamidou onder in de bus gestopt. Hamidou gaat de gehuurde motor terugbrengen. De temperatuur is in de schaduw nu nog redelijk te verdragen. Décollage 10.15h. Buiten de stad iedereen weer uit de bus, legitimeren, instappen en dat bij het naderen van Bobodoulasso nog een keer, we worden goed in de gaten gehouden. In Bobo laat Hamidou me nog een ander hotel zien, volgens hem niet minder en veel goedkoper. Daar meteen even afrekenen voor zijn gidswerk. Het valt erg mee, hij houdt er €15. per dag aan over. Logies, eten en drinken zijn vrij voor hem. Voor de motor en benzine betaal ik €22,50 per dag. Wat belangrijk is, hij weet die dingen te vinden, die belangrijk voor mij zijn en maakt de toegankelijkheid naar de mensen makkelijker. Ook belangrijk is dat ik vervoer heb. Zelf rijden is er voor mij niet bij, in de stad is het verkeer hectisch en zonder regels. Buiten de stad op de pistes moet je om diepe kuilen en geiten te ontwijken vaak bijzondere capriolen uithalen. Een soort Paris- Dakar dus.
Maar eerst een nachtje in Hotel Villa Rose om even bij te komen.
Over Bobodoulasso, het is de tweede stad van Burkina Faso met ongeveer 1000000 inwoners en is heel uitgestrekt. Brede wegen, heel veel niet geasfalteerd en vrijwel alle huizen zonder verdieping. Alleen banken, verzekeringen, sommige hotels en een paar overheidsgebouwen hebben een of meer etages. Winkels zoals wij die kennen zijn er niet, alles wordt op straat verkocht. Meubels, eten, drinken en ook auto's alles op straat. Geen supermarkten of warenhuizen. Geen kledingwinkels van de in de westerse wereld bekende merkenketens. Ook geen westerse mensen trouwens. Maar de Burkinabé dragen hun kleurige traditionele kleding met een trots.
Nieuwe ronde, nieuwe kansen. Op tijd op om de bus naar Bobodoulasso te halen. Spullen pakken, ontbijt aan het meer. Brood, confiture en thee of nescafe. Ook is er margarine. Een kilometer of tien naar de stad. Veel mensen op weg naar de markt met trossen bananen, een geitje, uien en dingen waarvan ik niet weet wat het is. Bij het busstation wordt mijn bagage en die van Hamidou onder in de bus gestopt. Hamidou gaat de gehuurde motor terugbrengen. De temperatuur is in de schaduw nu nog redelijk te verdragen. Décollage 10.15h. Buiten de stad iedereen weer uit de bus, legitimeren, instappen en dat bij het naderen van Bobodoulasso nog een keer, we worden goed in de gaten gehouden. In Bobo laat Hamidou me nog een ander hotel zien, volgens hem niet minder en veel goedkoper. Daar meteen even afrekenen voor zijn gidswerk. Het valt erg mee, hij houdt er €15. per dag aan over. Logies, eten en drinken zijn vrij voor hem. Voor de motor en benzine betaal ik €22,50 per dag. Wat belangrijk is, hij weet die dingen te vinden, die belangrijk voor mij zijn en maakt de toegankelijkheid naar de mensen makkelijker. Ook belangrijk is dat ik vervoer heb. Zelf rijden is er voor mij niet bij, in de stad is het verkeer hectisch en zonder regels. Buiten de stad op de pistes moet je om diepe kuilen en geiten te ontwijken vaak bijzondere capriolen uithalen. Een soort Paris- Dakar dus.
Maar eerst een nachtje in Hotel Villa Rose om even bij te komen.
Over Bobodoulasso, het is de tweede stad van Burkina Faso met ongeveer 1000000 inwoners en is heel uitgestrekt. Brede wegen, heel veel niet geasfalteerd en vrijwel alle huizen zonder verdieping. Alleen banken, verzekeringen, sommige hotels en een paar overheidsgebouwen hebben een of meer etages. Winkels zoals wij die kennen zijn er niet, alles wordt op straat verkocht. Meubels, eten, drinken en ook auto's alles op straat. Geen supermarkten of warenhuizen. Geen kledingwinkels van de in de westerse wereld bekende merkenketens. Ook geen westerse mensen trouwens. Maar de Burkinabé dragen hun kleurige traditionele kleding met een trots.
-
23 Januari 2018 - 13:04
Klaas Mantel:
Hallo Wim. Ik lees elke dag de belevenissen van je in de Afrikaanse landen. Een wereld en jaren van verschil met de westerse wereld waarin wij leven en zowaar ook nog veel te klagen hebben. Denk dat we uit jouw verslagen moet leren dat we niet meer moeten klagen hier. Volop ontdekken en genieten doe jij daar. Geniet van iets wat je altijd al wilde ondernemen. Groet Klaas -
23 Januari 2018 - 16:46
Marieke:
Wim, wat is het heerlijk als je in je droom kunt leven. In een woord geweldig, al die belevenissen van je. Ik zie het helemaal voor me, proef het stof in m'n mond en ruik de geuren, zo beeldend schrijf je. Sweet memories. Je past moeiteloos in de Afrikaanse traditie van verhalenvertellers. Uitstekend plan van Peter en BiSart. Maar hopelijk is dat voor jou voorlopig nog een ver-van-mijn-bed-show. Geniet ze verder. -
23 Januari 2018 - 17:22
Marian:
Hoi Wim,
Ik geniet elke keer weer van je avontuurlijke Afrikaanse verhalen! Het is voor jou natuurlijk ook genieten, met hier en daar hindernissen en afzien tijdens de klauterpartijen in de hete middagzon.
Blijf vooral genieten, waar je ook bent!
Liefs, Marian (Ik heb de verhalen ook doorgestuurd naar Alewijn) -
23 Januari 2018 - 21:10
Sjaak:
het blijft genieten van je belevenis daar ga zo door . gr sjaak -
24 Januari 2018 - 17:34
Alewijn:
Beste neef Wim,
Ik vind je reisverslagen schitterend en krijg af en toe het zweet in mijn nek als ik lees dat je met 40graden
Celsius een berg aan het beklimmen bent en dan als eerste boven bent.Ook al dat stof wat je inademt
achter op de motor,ik hoop maar dat je het overleefd.Als je het overleefd, moet je het programma van
Erica Terpstra maar overnemen want die loopt niet meer zo goed en jij gaat als een speer.
Blijf genieten en reisverslagen schrijven.
Groeten,Alewijn
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
